Երեկոյան դուռս թակեցին․ Բացեցի․․․Դռան հետևում կանգնած էր ամուսնուս սիրուհու ամուսինը

Իմ ամուսնու առաջին հեռախոսը հայտնվեց տասը տարի առաջ: Այդ ժամանակվանից ի վեր նա երբեք այն չդարձրեց լուռ ռեժիմի, և հանկարծ սկսվեց: Նրան զանգահարելը պարզապես անիրատեսական էր: Այս մասին ասացին ոչ միայն հարազատները, այլև ընկերները:

Ես կասկածում էի, որ ինչ-որ բան տհաճ է, բայց որոշեցի դադար տալ սպասել:Այնուհետև ես սկսեցի ժամանակին տեսնել անհամապատասխանությունները: Ամուսինը սկսեց ակտիվորեն հետաքրքրվել գնումներով:Նա հավատում էր,որ իր սիրելի կնոջը պետք է օգնեն:Եվ նա սկսեց բացատրել իր բացակայությունը` ճանապար-հորդելով սուպերմարկետներ հենց լոլիկի որոնման համար, ավելի էժան է հինգ ռուբլով:

Եվ հետո տեղի ունեցավ ամենավատ բանը: Մի լավ օր, ես դեռ չէի դիմանում դրան, գիշերվա կեսին վերցրեցի նրա սմարթֆոնը և դրեցի իմ ցուցիչի վրա: Հեռախոսը հեշտությամբ բացվեց, և ամուսինս շարունակեց խաղաղ քնել: Ես իսկապես նամա-կագրության չէի անցել: Ուղղակի մի քանի բառ ինձ համար բավարար էին:Նա ուներ սիրուհի՝ անունը Արինա, և կյանքը, անշուշտ, ինձ չէր պատրաստել դրան: Ամուսինս սեր էր խոստո-վանել Արինայինև գրել, թե որքան ձանձրալի է ինձ հետ, ցանկանում է լինել իր կողքին:

Եվ ես պարզապես կուլ տվեցի արցունքները և շարունակեցի կարդալ ամուսնուս խոսքերը տարօրինակ կնոջը:Հեռախոսը դրեցի տեղում, խմեցի հանգստացնող և որոշեցի պահպանել դեմքիս սովորական միմիկան: Ես և ամուսինս միայն խոսեցինք հաջորդ երեկո:Մենք որոշեցին սպասել երեխաների արձակուրդին, որպեսզի ամուսնալուծվելու դիմում ներկայացնենք և հոգե-բանական տրավմայի չենթարկենք նրանց: Ամուսինս տեղափոխվեց բազմոցի վրա ապրելու, ես սկսեցի օգտվել հոգեբանի ծառայություններից: Մի քանի օր անց ինչ-որ մեկը թակեց իմ դուռը: Նախաշեմին կանգնած էր մի գե-ղեցիկ տղամարդ, լավ հագնված:

-Դու Մաշա՞ն ես-Հարցրեց նա:
-Ես, այո, բայց կոնկրետ ով ես դու:
-Ինչո՞ւ վախենալու տեսք չունես»,-զարմացավ նա:

-Ինչո՞ւ ես պետք է վախենալու տեսք ունենամ։
-Դե, ես պարզապես չէի լքի ձեզ,-ասաց տղամարդը:
-Ես Վալերան եմ, Արինայի ամուսինը, քո ամուսնու սիրուհու ամուսինը։

Աչքերս ընկան ճակատին: Վալերան հասկացավ կատակերգական իրավիճակը և շտապեց բացատրեք, թե ինչ է նա ուզում ինձանից:
-Ես հասկանում եմ, որ սա հիմարություն է, բայց ինձ շատ վատ եմ զգում:

Նա պատմեց, որ գիտե ամեն ինչ։Ես Վալերային ներս հրավիրեցի և թեյի սեղանի շուրջ մենք նրա հետ խոսեցինք մոտ երկու ժամ: Տարօրինակ է, բայց այն ավելի դյուրին դարձավ ոչ միայն իրեն, այլև ինձ համար: Ես հասկացա, որ ես մենակ չեմ իմ ճահճի մեջ:

Այնուհետև մենք պայմանավորվեցինք հանդիպել մի քանի օրից: Մեկ ամիս ես և Վալերան ամուսնալուծվեցինք մերնախկին կողակիցներից:Դժվար է, ցավոտ, միայնակ, և սիրելիի օգնությունը դարձավ օդի պես անհրաժեշտ … Վալերան և ես կարող էինք ժամերով զրուցել հեռախոսով:Ես որոշեցի դադար տալ և գնացի հանգստանալու: Իմ Վալերան ինձ հան-դիպեց վարդերի փունջով:

Ես լուռ փաթաթվեցի նրան և այդ ժամանակից ի վեր սկսվեց մեր պատմությունը: Երկու տարի է մենք միասին ենք: Շատ երջանիկ ենք: Ամուսինս երկու ամսից հետո բաժանվեց Արինայից: Ամուսինս ինձ հաճախ է sms գրում որքան հիմար է ինքը և ինչքան է կարոտում ինձ և մեր ընտանիքին: Բայց ինձ չի հետաքրքրում: Մենք լավ ենք զգում Վալերայի հետ միասին, և ես նույնիսկ չեմ հիշում իմ անցյալը:

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
24 ժամ
Добавить комментарий