4-ամյա տղան ասաց մորը, որ նրան կսպասի դրախտում

Քաղցկեղի դեմ երկարատև պայքարից հետո քառամյա Նոլանը մահացավ այս տարվա փետրվարին ԱՄՆ Մերիլենդ նահանգում:Բժիշկները դադարեցրել են թերապիան և ծնողներին խորհուրդ են տվել տղայի կյանքի վերջին օրերը հնարավորինս հարմարավետ դարձնել:Ժամանակի ընթացքում տղայի մայրը ՝ Ռութ Սքալլին, որոշեց Ֆեյսբուքի միջոցով պատմել որդու կյանքի վերջին օրերի, նրա քաջության և կենսասիրության մասին, որը նա չկորցրեց՝ չնայած այն տառապանքին, որը բերել էր հիվանդությունը:

Իր որդու ողբերգական պատմության և նրա լուսանկարների մանրամասները հրապարակելով սոցցանցում բաց էջում՝ Ռութը, իր խոսքով, ցանկանում է, որ ամբողջ աշխարհի մարդիկ ոգեշնչվեն այդ փոքրիկ տղայի ցուցաբերած քաջությունից և բարի հոգուց:«Նոլանը բոլորին ցույց տվեց, թե ինչ է սերը մարդկանց հանդեպ և իրական հոգատարությունը: Նա սիրող և բարի անձնավորություն էր», — ասում է Ռութը, ով նաև ցանկանում է օգտագործել իր պատմությունը՝ ամբողջ աշխարհի մարդկանց տեղեկացնելու, թե քանի երեխա է տառապում քաղցկեղից:

Ռութ Սքալլիի տեղադրած լուսանկարներից մեկում երևում է տղան, որը պառկած է բաղնիքի գորգին լոգարանում:Նա վախենում էր մենակ մնալ և ոչ մի քայլ չթողեց մորը: Գորգերի վրա նա սպասում էր ցնցուղ ընդունող մայրիկին:Առաջին լուսանկարն արվել է նախքան տղան սկսել է քիմիաթերապիա անել: Երկրորդ լուսանկարը արվել է նրա մահվանից երկու ամիս անց՝ նույն գորգն է, բայց արդեն առանց Նոլանի:

«Ես վախենում եմ ցնցուղ ընդունելուց», — գրել է Ռութ Սքալլին Facebook- ում: «Այժմ այստեղ պարզապես դատարկ գորգ է, իսկ դեռ վերջերս նրա վրա կար մի գեղեցիկ փոքրիկ երեխա, որը սպասում էր իր մորը»:Ամեն ինչ սկսվեց 2015-ի սեպտեմբերից, երբ Նոլանը սկսեց բողոքել քթի լցվածությունից: Ծնողները վտանգ չեն զգացել ՝ որոշելով, որ երեխան մրսել է: Բայց ընդհանուր մրսածոությանը վերաբերող բուժումը ոչ մի արդյունք չտվեց, և տղային տեղափոխել են հիվանդանոց:

Հիվանդանոցում երկար զննումներից հետո Նոլանի մոտ ախտորոշվել է ռաբդոմիոզարոմա ՝ քաղցկեղի ագրեսիվ տեսակ, որը ազդում է մարմնի փափուկ հյուսվածքների վրա:Ուռուցքի այս տեսակը շատ դիմացկուն է թերապիայի բոլոր ձևերի նկատմամբ և շատ դեպքերում հանգեցնում է մահվան:

Քաղցկեղը սկսեց արագորեն աճել երեխայի մարմնում: Տղային տրվել են քիմիաթերապիայի և ճառագայթային թերապիայի մի քանի կուրսեր, որոնց արդյունքում նրա մազերը թափվել են, և նա ամեն օր ավելի թուլանում էր:Բժիշկները մեկ տարվա բարդ բուժումից հետո հայտարարել են, որ քաղցկեղը մետաստազներ է տվել դեպի թոքերը՝ ծնողներին խորհուրդ տալով չտանջել երեխային անօգուտ բուժումներով և նրա վերջին օրերը հնարավորինս հաճելի անցկացնել:

Ըստ Ռութ Սկալլիի ՝ նույնիսկ այն բանից հետո, երբ բժիշկները տվեցին ոչ մխիթարական կանխատեսումներ, Նոլանն իր մեջ գտավ լավատեսության աղբյուր: Նա նույնիսկ մորը հանձնարարականներ տվեց իր թաղման արարողության համար:«Ես նրան հարցրեցի՝ նա ուզո՞ւմ է, որ մարդիկ տխրեն թաղման ժամանակ, կամ, ընդհակառակը, ուրախ լինեն: Նա նայեց ինձ՝ խորհելով և ասաց. «Ուրախ: Ինչո՞ւ նրանք պետք է տխրեն»: — հիշում է Ռութը:

Նոլանը իր կյանքի վերջին օրերը անցկացրեց «լուրջ հարցերում». Նա բաժանեց, թե ով է ընտանիքում ստանալու իր սիրած իրերն ու խաղալիքները, դիտում էր YouTube-ի տեսանյութեր, նվագում և ծիծաղում ինչպես կարող էր:Ռութը հիշում է այն պահը, երբ նա ասաց իր որդուն, որ այլևս պետք չէ պայքարել, որ այժմ նա կարող է հանգստանալ:

«Սիրելիս, դու ապահով կլինես երկնքում», — ասաց Ռութն իր որդուն՝ զսպելով արցունքները: Ուրախանալով այն բանի համար, որ նա երկար ճանապարհորդություն է սպասվում, տղան պատասխանեց. «Ես պարզապես կգնամ դրախտ և կխաղամ այնտեղ, մինչև դու գաս: Կգա՞ս»:Մահվանից առաջ վերջին մի քանի օրերին Նոլանը քնում էր: Նա մահացավ փետրվարի 4-ին; Այդ պահին մարը նրա համար երգում էր տղայի սիրած «You Are My Sunshine» երգը:

Վերջին շնչից առաջ Նոլանը շշնջաց. «Մայրիկ, ես սիրում եմ քեզ»:Նոլանի պատմությունը Facebook- ում կիսվել են 620 հազար մարդ: Ի պատասխան՝ մարդիկ պատմում էին իրենց ընտանիքների կյանքից նմանատիպ պատմություններ երեխաների մասին, որոնք քաջաբար պայքարում են հիվանդության դեմ:

Պատմելով Նոլանի պատմությունը՝ մայրը նշում էր այն, թե ինչպես էր ծանր վիճակում գտնվող տղան վերաբերվում շրջապատի մարդկանց:Նույնիսկ հիվանդանոցում քիմիաթերապիա անցնելիս, նա հաճախ դուրս էր գալիս իր պալատից` ոգևորելու այլ վախեցած և լաց լինող մյուս երեխաներին:

«Միգուցե դա Նոլանի նպատակն էր: Միգուցե նա շարունակում է օգնել մարդկանց նույնիսկ իր մահից հետո», — ասում է Ռութ Սկալլին ՝ անդրադառնալով նրանց, ում իր որդու պատմությունն օգնեց հաղթահարել սեփական ողբերգությունը:

Ի՞նչ տպավորություն թողեց այս պատմությունը ձեզ վրա:

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
24 ժամ