Տղաներս ինձ հետ նույն քաղաքում են ապրում,բայց ոչ մեկը չի գալիս ինձ տեսնելու ,այլ միայն զանգում են , բայց երբ իմացան ,որ ուզում եմ բնակարանս նվիրել.

Իմ անունը Տաթև է: Ես երկու որդի ունեմ։ Նրանք վաղուց ամուսնացած են։ Ես նաև երեք թոռ ունեմ։ Բայց ոչ տղաներս, ոչ էլ հարսներս երբեք ինձ չեն այցելում։ Վերջին անգամ տղաներիս տեսել եմ հինգ տարի առաջ։ Կարող եք մտածել, որ տղաներս ինձանից հեռու են ապրում և նրանց համար դժվար է ինձ մոտ գալ, բայց դա այդպես չէ:

Նրանք ինձ հետ ապրում են նույն քաղաքում։ Նրանք պարզապես հարկ չեն համարում ինձ այցելել և չեն ցանկանում օգնել ինձ։

Բայց հենց իմացան, որ ուզում եմ բնակարանս նվիրել զարմուհուս, անմիջապես եկան ինձ մոտ։ Ես հասկացա, որ նրանք իմ կարիքը չունեն և նրանց միայն իմ բնակարանն է պետք։ Երբ երկու որդի ունեցա, շատ երջանիկ էի։

Ես ուրախ էի, որ իմ ծերության ժամանակ կգտնվի մեկը, ով կօգնի ինձ։ Բայց ես ոչ մի բանի հույս չունեի։ Իմ երեխաներն ինձ ընդհանրապես չեն օգնում։

Ինձ օգնում է զարմուհիս՝ Մարինեն, չնայած նա ունի իր ընտանիքն ու ծնողները։ Հավանաբար, ինչ-որ հարցում ես ու ամուսինս սխալվել ենք և ճիշտ չենք դաստիարակել մեր տղաներին, որ նրանք մոռացել են, որ իրենց մայրիկը օգնության կարիք ունի։

Քանի դեռ ամուսինս ողջ էր, մեր տղաները հաճախ էին գալիս մեզ մոտ։ Իսկ նրա մա հից հետո, որը տեղի ունեց ավ հինգ տարի առաջ, տղաներս ինձ միայն երբեմն զանգում են:

Ես չեմ կարող գնալ տղաներիս այցելելու։ Փաստն այն է, որ մի քանի տարի առաջ ես ընկա ձմռանը և կոտրեցի ոտքս։ Հիմա շատ վատ եմ քայլում: Ես արդեն ընտելացել եմ, որ երբ զանգում եմ տղաներիս ու օգնություն խնդրում,

խոստանում են օգնել, բայց տղաներիցս ոչ ոք ինձ մոտ չի գալիս։Վերջերս հարևաններս հեղեղեցին ինձ։ Խոհանոցի առաստաղը վերաներկելու կարիք ուներ։

Ես զանգեցի տղաներիս, խոստացան, որ կգան, բայց ոչ ոք այդպես էլ չեկավ։ Ես ստիպված էի վարձել մեկին, ով ամեն ինչ անի ինձ համար: Ես փողի համար չեմ ցա վում, ուղղակի վիր ավորված եմ, որ իմ իսկ որդիները ժամանակ չեն գտել գալ ու օգնել ինձ:

Հետո սառնարանս փչացա վ, ու տղաներիս խնդրեցի, որ օգնեն սառնարան ընտրելիս։ Իսկ որդիներս ասացին, որ խանութում վաճառողները կարող են ինձ խորհուրդ տալ, և վերջ։Ես զանգահարեցի Մարինեյին, նա ամուսնու հետ ինձ տարավ խանութ ու օգնեց։

Իսկ հետո սկսվեց կարանտինը։ Տղաներս ամիսը մեկ զանգում էին ինձ ու բոլորը խորհուրդ էին տալիս ոչ մի տեղ չգնալ, այլ օգտվել առաքման ծառայությունից։

Բայց ես չեմ կարող դա անել: Շնորհակալություն Մարինեին: Նա զանգահարում և պատվիրում էր ինձ համար ամեն ինչ: Մարինեն հաճախ է գալիս ինձ մոտ։

Նա մաքրում է, ինձ համար դե ղեր է գնում և եփում: Եվ երբեմն նա պարզապես գալիս է ինձ հյուր:Այսպիսով, վերջին տարիներին բոլոր տոները նշում եմ եղբորս, նրա կնոջ՝ Լիզայի, Մարինեի և նրա ընտանիքի հետ, ուստի որոշեցի բնակարանս տալ Մարինեին։

Ի վերջո, Մարինեն ինձ ամեն ինչում օգնում է։ Ես ուզում էի նրան հատուցել բարությամբ։ Երբ տղաս զանգահարեց ինձ, սր տիս բարությունից դրդված, ես նրան ասացի այդ մասին։

Եվ նա վրդովվեց ու սկսեց ասել, որ ես հիմարություն եմ անում: Իսկ հաջորդ օրը երկու տղաներս էլ եկան ինձ մոտ։ Եկան իրենց կանանց հետ, բերեցին թոռներ, որոնց երկար տարիներ չէի տեսել։ Նրանք սկսեցին ասել, որ ես սա րսափելի հիմարություն եմ անում։ Սակայն արդեն ուշ է, ես ամեն ինչ որոշել եմ: