Այս կնոջը, որը սպանել է իր աղջկան դաժանաբար ծեծող տղամարդուն, դատապարտեցին 9 տարի 18 ամիս ազատազրկման: Այդ տաղամարդու հետ նա ապրում էր շուրջ 15 տարի և այդ տարիների ընթացքում նա ենթարկվել էր ամենադաժան տանջանքների, նա դաժանաբար ծեծում էր կնոջը, այդ տարիների ընթացքում մի քանի անգամ կինը հիվանդանոցում էր հայտնվել կոտրվածքներով, ուղեղի ցնցումով:Բայց երբ այդ տղամարդու դաժանությունը սկսեց տարածվել նաև դստեր վրա, կինն այլևս չհամբերեց: Նա աշխատանքից տուն վերադառնալիս շքամուտքում լսում է աղջկա ձայնը, որն աղաչում էր չխփել, ճչում էր ցավից:
Մայրը վազելով բարձրանում է աստիճաններով և շտապ մտնելով տուն տեսնում է մի սարսափելի տեսարան՚ տղամարդը գոտիով հարվածում էր աղջկան, աղջիկն արյան մեջ կորած էր, և այլևս ուժ չուներ պաշտպանվելու, մորը տեսնելով նա ճչաց. «Մայրիկ օգնիր» և ուշաթափվեց: Տղամարդը շարունակում էր հարվածել:Կինն անմիջպես մտավ խոհանոց, և վերադարձավ դանակը ձեռքին, նա այլևս ոչինչ չէր զգում, միայն մի բան էր ցանկանում ամեն գնով ազատվել այդ հրեշից ու որքան ուժ ուներ դանակով մահացու հարվածներ հասցրեց:Նրան դատապարտեցին 9 տարի ազատազրկման և այն բանից հետո, երբ ընդունեց իր մեղքը, ավելացրին ևս 18 ամիս:
Դատարանում կինն ասաց.
— Ես չեմ զղջում իմ արածի համար, — և շրջվելով դատավորին և ատարանում նստած կանանց ասաց, — դուք մայր եք, ինչ կանեիք իմ փոխարեն: Փորձեք կենդանու ներկայությամբ վնասել նրա ձագուկին, նա ձեզ կհոշոտի:
Դուք կասեք, մենք տարբերվում ենք կենդանիներից մեր հասկացողությամբ, բայց ես առաջին հերթին մայր եմ և ես պաշտպանել եմ իմ զավակին: Ինձ կհասկանան միայն այն կանայք, ովքեր ապրում են նման կյանքով:
Ձեզ համար հեշտ է ինձ դատելը, դուք ձեր աշխատանքն եք կատարում, բայց ես այլ ելք չունեի:
Զայրույթս չեմ կարողանում զսպել, միթե դա՞ արդարադատություն է: