Մի ընտանիքում կային շատ երեխաներ և մեծ ֆինանսական դժվարություններ: Խեղճ կինը ստիպված էր առավոտից գիշեր, գրեթե 24 ժամ աշխատել՝ եփել, լվանալ, մաքրել, երեխաներին ճլոտի տալ, բարկանալ ու անվերջ գանգատվել կյանքից:
Սակայն օրերից մի օր նա ուժասպառ եղած գնաց իմաստուն ծերունու մոտ, որ խորհուրդ հարցնի. ինչպե՞ս երեխաների համար լավ մայրիկ լինել:
Տուն վերադառնալիս կինն ընկել էր մտքերի մեջ: Այդ օրվանից նա կարծես այլ մարդ դարձավ: Գումար տանը չավելացավ, երեխաներն էլ ավելի խելոք ու լսող չէին դարձել:
Բայց մայրիկն այլևս չէր գոռում, չէր բարկանում, հաճախ ժպտում էր ու շոյում երեխաներին: Շաբաթական 1 անգամ նա գնում էր շուկա, իսկ տուն վերադառնալով՝ փակվում սենյակում:Երեխաներին տանջում էր հետաքրքրասիրությունը. տեսնես մայրիկն ինչ է անում:
Մի օր նրանք չդիմացան ու խախտեցին մոր խոսքը՝ ի վերջո բացելով սենյակի դուռը: Ու տեսան, որ մայրիկը թեյ է խմում ու կոնֆետ ուտում:
—Մայրիկ, ինչպե՞ս կարող էիր… առանց մեզ կոնֆետ ես ուտում…
—Երեխաներ, լուռ: Ես ձեզ համար բարի մայրիկ եմ պատրաստում:
Այնպես որ, հիշեք. որպեսզի ուրիշներին նվիրեք ինքներդ ձեզ, անհրաժեշտ է նախապատրաստվել: Որպեսզի երեխաներն ու ամուսինը երջանիկ լինեն, նախ և առաջ պիտի երջանիկ լինի մայրիկը: